LATO 1920

Opowiesc o warszawskiej ulicy roku 1920 – od 20 czerwca do 20 sierpnia. Tydzien po tygodniu, dzien po dniu.

Strajki robotnicze, upal, drozyzna, premiery w teatrach i kabaretach, afery kryminalne i tajemnicza fala samobojstw. Letnie ogrodki kawiarniane przy ktorych przysiadaja umundurowani juz ochotnicy. Wreszcie apel Pilsudskiego, wielki zryw mobilizacyjny warszawiakow i uroczysty wymarsz pierwszych oddzialow. Wiece robotnicze i procesje blagalne. Na tym tle historie zwyklych ludzi i znacznych postaci zasluzonych dla miasta.

O czym dyskutowano, na jakie tematy sie klocono, gdzie bywano i co czytano? Gdzie wyjezdzano na wakacje? Jakie leki wewnetrzne wladaly wtedy spoleczenstwem warszawskim?

Ksiazka pokazuje stolice roku 1920 jako miasto wewnetrznie sklocone, szarpane sprzecznymi namietnosciami, a jednoczesnie potrafiace w obliczu niebezpieczenstwa zmobilizowac sie, zjednoczyc, zawiesic swary.